Ben Şimdi Benim
Güzel bir gün, hafta ,ay ve yıllar dileğimle MERHABA…
Başlıkta okuduğunuz gibi ben şimdi benim derken bu serüvene çıkış noktama değinmiş oldum. Benim kendime ‘’ Evet. Ben Öğrenci Koçluğu yapmalıyım..’’ demek için 20 yıl kadar bir zaman geçmesi gerekti.
Ve kendime dedim ki ‘’ dokunabildiğim öğrenciler 20 yıl geçmeden lise dönemlerinde ne istediklerinin , ne yapabileceklerinin farkında olsunlar ‘’. Bunda bir ergen annesi olmanın ve üzülerek yazıyorum ancak hepimiz biliyoruz ki eğitim sistemimizin hala bunu sağlayamamış olmasının payı da var.
NE OKUDUM ? NE ÖĞRENDİM
Ben bir kimyagerim. İ.T.Ü Fen -Edebiyat Fakültesi Kimya Bölümünü 1995 de bitirip yıllar boyunca aktif olarak mesleğini yapan şanslılardanım. Bu süreç içinde yönetim sistemleri-üretim müdürlüğü -A sınıfı İSG uzmanlığı ve eğitim almak,vermek gibi kendimi çok yönlü geliştirme durumuna sahip oldum. Üstelik bir de patent sahibiyim.
Ancak bu yolda ilerlerken hep bir tarafım sen sözelcisin , danışmanlık -eğitmenlik yapmalısın diyordu. Üstelik bu tarz geri dönüşümler arkadaş sohbetlerimin içinde sinyal olarak geliyordu. Buna rağmen ‘‘artık başka ilgi alanı benden geçti, kariyerim faklı ’’diye düşünerek bildiğim yolda devam ettim.
Taa ki kızımla ilgili 2017 de aniden yaşadığımız (esasında bizim ani zannettiğimiz ancak yıllar içinde ki sinyalleri farketmediğimiz ) bir psikolojik rahatsızlığa kadar.
AMAN ALLAHIM ! NEFES ALAMIYORUM.
Yaşadığımız durumun detayına inmeyeceğim .Ancak söz konusu çocuğunuz olunca ve çaresiz hissedince nefes alamıyorsunuz. Akademik olarak iyi sayılacak çocuk gitti nasıl baş edebileceğimizi bilemediğimiz üstelik kendisi de beyninde gelişen semptomlarla nasıl baş edeceğini bilemediği bir zaman çerçevesinin içine girdik. Bu süreçte gittiğimiz uzmanlar , yaşadığımız tecrübe ve en önemlisi değiştirdiğimiz davranış biçimi bende çok büyük farkındalık yarattı.
Neticede olaylar zinciri ve önüme çıkan gelişmeler benim karakterime en uygun işi bulmama sebep oldu. Kızım da artık çok iyi ve onunla yaptığı mücadeleden , kendi farkındalığından dolayı da gurur duyuyorum.
‘‘ ÖĞRENCİ KOÇU OL ANNE . BEN SENİ DESTEKLİYORUM. ’’
İşte kızımın ağzından çıkan bu cümle… Şimdiki çalışmalarımı başlatan cümle
O bana destek verdi ve ben de anne değil Öğrenci Koçu olarak ona destek verdim. Üstelik en zoru da emin olun anne-kız çalışması .
Onun şimdi bir hedefi var. Planlama yapıyor ve akademik olarak 2 sene pasif olarak kaldığı ders çalışma ortamına hazırlanıyor.
SONUÇ OLARAK ;
X Kuşağı (1965-1979) olarak kendimin ve arkadaşlarımın , Z kuşağı (2000-2021) olarak çocuklarımızın yaşadıklarını gördükçe onlara daha erken faydam olsun istiyorum. .Ne istediğini bilmeyen, sınav kaygısı yaşayan, motive olamayan, zamanı kullanamayan öğrencinin Öğrenci Koçu olarak güç birliği için yanındayım.

Birisi “Öğrenci Koçu Olmak” üzerinde düşündü